Elk jaar worden er 800 miljoen paraplu's gemaakt. Dus bijna niemand koopt er één om te houden. Ze zijn bijna allemaal wegwerp.

Je koopt er een voor €20. Na twee stormen is die kapot. Niet erg, je koopt waarschijnlijk gewoon een nieuwe. Zo koop je, zonder dat je het doorhebt, meer paraplu's dan je denkt. En eigenlijk weet je dat die goedkope paraplu’s weinig bescherming brengen.

Maar het regent in België zo'n 200 dagen per jaar. Dan kan je er maar beter een paraplu hebben die je outfit beschermt tegen de regen. Aan deze drie elementen herken je een goede paraplu.

1. Het skelet gemaakt van licht fiberglass

Als je één ding onthoudt uit dit artikel, laat het dit zijn.

Het skelet van een paraplu bestaat uit baleinen: de dunne staven die vanuit het midden naar de rand lopen en het doek opspannen. Twee dingen bepalen hun kwaliteit:

• Materiaal: fiberglas buigt mee met de wind en veert terug. Goedkoop staal of aluminium plooit één keer en blijft krom. Fiberglas is bovendien licht: een goed ontworpen paraplu blijft onder de 500 gram, minder dan het flesje water in je tas.
  
  
• Aantal: 8 baleinen is de wegwerpstandaard. Bij 24 baleinen verdeelt de winddruk zich over drie keer zoveel punten. Het doek staat strak, klappert niet en de koepel houdt zijn mooie vorm.

Je ziet het meteen als een paraplu open staat: bij 24 baleinen is de koepel rond en gespannen, bij 8 hangt het doek in vlakken.

2. Het doek: grote dichtheid en coating

Twee dingen bepalen de kwaliteit van het doek.

• De draaddichtheid. Stof wordt uitgedrukt in een T-getal: 190T of 210T, het aantal draden per vierkante inch. Hoe hoger, hoe dichter geweven en hoe sterker en waterdichter het doek. 210T is de premiumstandaard. Bonus die je pas in de regen ontdekt: dicht geweven doek dempt het getrommel van de druppels.
  
  
• De coating. Doek is op zichzelf niet waterdicht, het is de coating die de regen afstoot. Goedkope coating barst bij koud weer en laat na een paar seizoenen los.
  
  
  

3. Roest: de stille sloper

Regen maakt de paraplu nat. Toch is bijna elke goedkope paraplu gebouwd rond een stalen binnenwerk en staal plus regen, dat werkt niet.

Hier komt het fiberglas terug. Bij een fiberglas binnenwerk blijft er nauwelijks metaal over: alleen de scharniertjes. Er valt simpelweg bijna niets meer te roesten.

• Die paar metalen onderdelen die overblijven, moeten wel roestwerend zijn, dat materiaal is duurder, en dat is een deel van waarom kwaliteit iets meer kost. Je betaalt het één keer, in plaats van elke winter opnieuw.
  
  
• En één gewoonte die alles verandert: laat je paraplu open drogen voor je die opbergt. Een natte, dichtgevouwen paraplu droogt nooit helemaal.